Galatasaray Milli Araya Nasıl Giriyor? 22.67 Şut, 2.15 xG ve 10 Yenilen Golün Anlattıkları

Title:

Galatasaray Milli Araya Nasıl Giriyor? 22.67 Şut, 2.15 xG ve 10 Yenilen Golün Anlattıkları

Slug: galatasaray-milli-ara-ilk-6-hafta-2026-27-analiz

Excerpt: Galatasaray ilk 6 haftayı 13 puanla geçti. Hücumda ligin zirvesinde yer alan sarı-kırmızılılarda 0.97 xGA’ya rağmen yenilen 10 gol ve skor yükünün dağılımı dikkat çekiyor.

Galatasaray, 2026/27 Süper Lig sezonunun ilk milli arasına aynı anda hem güçlü hem de soru işaretleri taşıyan bir takım görüntüsüyle giriyor.

Altı maç sonunda 13 puan, dört galibiyet, bir beraberlik ve bir mağlubiyet var. Sarı-kırmızılılar 13 gol attı, 10 gol yedi ve milli araya ikinci sırada girdi.

Fakat bu altı haftayı yalnızca sonuçlar üzerinden değerlendirmek takımın gerçek performansını anlatmaya yetmiyor.

Çünkü Galatasaray’ın hücum verileri ligin en güçlü profillerinden birine işaret ederken, savunmada gerçekleşen skorlarla temel pozisyon verileri arasında ciddi bir fark oluşmuş durumda.

Takım maç başına:

2.15 xG üretiyor.
0.97 xGA veriyor.
22.67 şut çekiyor.
7.67 kez kaleyi buluyor.
4.50 büyük fırsat üretiyor.

Buna karşılık altı maçta 10 gol yedi.

İlk altı haftanın temel çelişkisi burada.

Galatasaray hücumda gerçekten çok üretiyor. Savunmada ise rakiplere genel olarak 10 golü açıklayacak kadar yüksek bir pozisyon hacmi vermiyor. Ancak rakibin kaliteli fırsat bulduğu anlarda ödediği bedel son derece ağır.

Trabzonspor deplasmanındaki 4-0’lık mağlubiyet bu çelişkinin en sert örneği oldu.

Hücumda Hacim Sorunu Yok: Galatasaray Dört Temel Kategoride Ligin Zirvesinde

Galatasaray’ın ilk altı haftadaki hücum profili oldukça net.

Sarı-kırmızılılar maç başına:

22.67 toplam şutla 1.
7.67 isabetli şutla 1.
4.50 büyük fırsatla 1.
17.17 kilit pasla 1.

sırada.

Ayrıca 25.83 orta ortalamasıyla da ligin en yüksek değerine sahip.

Topa sahiplik %58.3 ile ikinci sırada. xG ortalaması 2.15 ve ligde ikinci.

Bu tablo, Galatasaray’ın yalnızca topu dolaştıran bir takım olmadığını gösteriyor.

Topa sahiplik şuta dönüşüyor.

Şutlar net fırsatlara dönüşüyor.

Son bölgedeki aksiyon sayısı yüksek.

Dahası, 2.17’lik gerçek gol ortalamasıyla 2.15 xG’nin neredeyse aynı seviyede olması önemli.

Galatasaray şu anda hücumda xG’sinin çok üzerinde yaşayan bir takım değil.

Attığı gol miktarının arkasında gerçek bir pozisyon üretimi var.

Bu nedenle milli ara değerlendirmesinde hücum için ilk soru “Galatasaray üretebiliyor mu?” olmamalı.

Cevap açık biçimde evet.

Asıl soru, bu üretimin neden her rakibe karşı aynı kaliteye ulaşamadığı.

Göztepe Maçı Galatasaray’ın Hücum Tavanını Gösterdi

Göztepe karşılaşması ilk altı haftadaki hücum potansiyelinin en güçlü örneklerinden biri.

Galatasaray %67 topa sahip olduğu maçta 3.43 xG üretti.

34 şutun 27’si ceza sahası içinden geldi.

Beş net pozisyon oluştu.

Açık oyun xG’si 1.90 seviyesine ulaştı.

Daha önemlisi, baskı kısa bir bölümle sınırlı kalmadı.

Galatasaray 22. dakikadan 72. dakikaya kadar uzanan bölümde 23 şut ve 2.76 xG üretti.

Bu, takımın yerleşik savunmaya karşı yalnızca topa sahip olmadığını, rakibi uzun süre ceza sahasının çevresine sıkıştırabildiğini gösteriyor.

Göztepe karşısındaki Galatasaray için esas kelime “hacim”di.

Rakip savunma bir pozisyonu atlattığında hücum bitmedi.

Bir sonraki geldi.

Ardından bir diğeri.

Bu tekrar üretme kapasitesi, Galatasaray’ın sezonun ilk bölümündeki en güçlü özelliklerinden biri.

Kocaelispor Maçındaki 1-0 Skor Oyunun Ne Kadar Tek Taraflı Olduğunu Gizledi

Kocaelispor karşılaşması ise skor ile performans arasındaki farkın diğer örneği.

Maç 1-0 bitti.

Ancak Galatasaray:

28 şut
2.96 xG
19 ceza sahası içi şut
4 net pozisyon
19 kilit pas
16 korner

üretti.

Kocaelispor yalnızca 0.64 xG ve bir net pozisyonda kaldı.

Galatasaray’ın 2.96 xG’sinin 1.73’ü açık oyundan, 1.23’ü duran toplardan geldi.

Dolayısıyla 1-0, hücumun tıkandığı bir maçın skoru değildi.

Tam tersine Galatasaray pozisyon üretmiş, rakip ceza sahasına yerleşmiş ve farklı hücum yolları oluşturmuştu.

Eksik olan yalnızca skorun bu üstünlüğü yansıtmasıydı.

Bu nedenle ilk altı haftadaki 13 gole bakıp hücumun sınırlarını yalnızca skor üzerinden değerlendirmek yanıltıcı olur.

Galatasaray’ın altında daha yüksek bir hücum hacmi var.

Galatasaray’ın Hücumu Tek Bir Kaynaktan Beslenmiyor

İlk altı haftanın başka bir olumlu tarafı da üretimin yalnızca tek bir hücum biçimine bağlı olmaması.

Göztepe karşısında:

1.90 açık oyun xG
1.45 duran top xG

üretildi.

Kocaelispor karşısında:

1.73 açık oyun xG
1.23 duran top xG

geldi.

Çorum FK karşısında da 2.64 toplam xG’nin 1.72’si açık oyundan, 0.88’i duran toplardan üretildi.

Bu dağılım değerli.

Galatasaray yalnızca Osimhen’e servis yapmak zorunda değil.

Yalnızca kanat bire birlerine bağımlı değil.

Duran toplardan tehdit oluşturabiliyor.

Yüksek orta hacmi üretebiliyor.

İkinci toplardan tekrar hücum kurabiliyor.

Ceza sahası çevresindeki baskıyı sürdürebiliyor.

Fakat milli ara öncesindeki son maç, bu çeşitliliğin her rakibe karşı aynı sonucu vermediğini gösterdi.

Trabzonspor Maçı: 13 Şut Var, Ama Yalnızca Bir Net Pozisyon

Trabzonspor karşısındaki 4-0’lık mağlubiyet yalnızca ağır skor nedeniyle değil, hücum kalitesindeki düşüş nedeniyle de önemli.

Galatasaray deplasmanda:

%54 topa sahip oldu.
13 şut çekti.
12 kilit pas üretti.
61 kez 3. bölgeye pas yaptı.

Trabzonspor ise yalnızca yedi şut çekti.

Fakat pozisyon kalitesi tamamen farklıydı.

Trabzonspor:

1.64 xG
6 net pozisyon

üretti.

Galatasaray:

0.92 xG
1 net pozisyon

seviyesinde kaldı.

Daha da çarpıcısı, Trabzonspor’un yedi şutunun tamamı ceza sahası içinden geldi.

Galatasaray’ın 13 şutunun ise beşi ceza sahası dışındaydı.

Bu ayrım, 4-0’ın yalnızca “Trabzonspor bulduğunu attı” şeklinde açıklanamayacağını gösteriyor.

Evet, Trabzonspor’un dört golü 1.64 xG’den çıkarması yüksek bir bitiricilik performansı.

Ama altı net pozisyon üretmesi de tesadüf değil.

Trabzonspor az şut çekti fakat Galatasaray savunmasını gerçekten bozdu. Galatasaray daha fazla şut çekti fakat Trabzonspor savunmasını aynı ölçüde bozamamıştı.

Açık Oyundaki 0.40 xG Daha Büyük Bir Uyarı

Trabzonspor maçındaki toplam 0.92 xG’nin kaynağı incelendiğinde sorun daha belirgin hale geliyor.

Galatasaray’ın yalnızca:

0.40 xG’si açık oyundan

geldi.

0.44 xG ise duran toplardan üretildi.

Trabzonspor’un açık oyun üretimi 1.34 xG oldu.

Bu 0.40 değeri Galatasaray’ın önceki maçlarıyla karşılaştırıldığında önemli.

Çorum FK karşısında açık oyun xG’si 1.72 idi.

Göztepe karşısında 1.90.

Kocaelispor karşısında 1.73.

Dolayısıyla Trabzonspor maçı yalnızca kötü bitirilen bir karşılaşma değil.

Galatasaray’ın açık oyun üretiminin gerçekten düştüğü bir maç.

Milli ara sonrası için en önemli hücum sorularından biri burada ortaya çıkıyor:

Galatasaray, oyunu kendi yarı sahasında kabul etmeyen ve karşı tehdit oluşturabilen rakiplere karşı da 2.5-3.0 xG seviyesindeki üretim gücünü taşıyabilecek mi?

Hücumdaki Skor Yükünün Dağılımı da Dikkat Çekici

Takım düzeyindeki üretim güçlü.

Fakat bireysel skor katkısının dağılımına bakıldığında başka bir hikâye ortaya çıkıyor.

Victor Osimhen ligde yalnızca 303 dakika oynadı.

Buna rağmen:

6 gol
2 asist
8.01 performans ortalaması

üretti.

Galatasaray’ın hücum yükünün en büyük bölümünü şu ana kadar Osimhen taşıdı.

Gabriel Sara ise 470 dakikada 2 gol ve 2 asist üreterek merkezden gelen en güçlü doğrudan skor katkısını verdi.

Lucas Torreira:

1 gol, 2 asist.

Yunus Akgün:

1 gol.

Davinson Sánchez ve Abdülkerim Bardakcı da birer golle skor tablosuna katkı yaptı.

Bu dağılımın diğer tarafında ise önemli hücumcuların henüz doğrudan skor katkısı bulunmuyor.

Leroy Sané:

316 dakika — 0 gol, 0 asist

Rafael Leão:

198 dakika — 0 gol, 0 asist

Barış Alper Yılmaz:

444 dakika — 0 gol, 0 asist

Deniz Gül:

130 dakika — 0 gol, 0 asist.

Bu oyuncuların performansını yalnızca gol ve asist üzerinden değerlendirmek doğru olmaz.

Sané yaratıcı aksiyon üretebilir.

Leão top taşıyabilir.

Barış Alper farklı roller üstlenebilir.

Deniz Gül’ün örneklemi hâlâ çok küçük.

Ancak altı haftalık dönemin sonunda ortaya çıkan gerçek değişmiyor:

Galatasaray takım olarak çok üretiyor fakat skor yükü henüz hücum hattının tamamına yayılmış değil.

Osimhen’in Ağırlığı Avantaj Ama Aynı Zamanda Bağımlılık Riski

Osimhen’in 303 dakikada altı gol üretmesi doğal olarak çok güçlü bir çıktı.

Erzurumspor deplasmanında dört şut, 0.87 xG ve iki gol üretti.

Göztepe karşısında ise 15 şut ve 1.90 xG ile hücumun açık ara merkezindeydi.

Galatasaray Osimhen sahadayken ceza sahasının merkezinde çok net bir referansa sahip.

Savunma onun koşularına göre daralıyor.

Ortalar için hedef oluşuyor.

İkinci topların konumu değişiyor.

Kanat oyuncularının içeri girişleri için alan açılıyor.

Bu yalnızca Osimhen’in kendi xG’sini yükseltmiyor; çevresindeki hücumcuların kullanabileceği alanları da etkiliyor.

Ancak milli ara sonrasında Galatasaray’ın hücum tavanını belirleyecek konu Osimhen’in daha fazla gol atıp atmaması olmayabilir.

Sané, Leão, Barış Alper ve diğer hücumcuların bu yapının içerisinden ne kadar skor çıkaracağı çok daha önemli olabilir.

Çünkü Osimhen’in olmadığı veya rakip tarafından etkisizleştirildiği maçlarda hücumun skor yükünü başka birinin üstlenmesi gerekiyor.

Deniz Gül ile Aynı Hücum Yapısı Tekrar Edilemiyor

Kocaelispor ve Trabzonspor karşılaşmalarında Deniz Gül ilk 11’de başladı.

Burada doğrudan “Osimhen yoksa Galatasaray hücum edemiyor” sonucuna gitmek doğru olmaz.

Kocaelispor karşısında takım 2.96 xG üretti ve 28 şuta ulaştı.

Yani Osimhen olmadan da ciddi hacim üretilebiliyor.

Fakat hücumun dağılımı değişiyor.

Deniz Gül Kocaelispor karşısında altı şut ve 0.57 xG üretebildi.

Trabzonspor karşısında ise iki şut ve yalnızca 0.20 xG’de kaldı.

Dolayısıyla tartışma yalnızca santrforun adı değil.

Maçın yapısı santrforu ne kadar besliyor?

Galatasaray’ın önündeki önemli gelişim alanlarından biri bu.

Farklı santrfor profilleriyle oynarken ceza sahası merkezindeki tehdidin kaybolmaması.

Savunmadaki En Büyük Paradoks: 0.97 xGA’ya Karşı 10 Gol

İlk altı haftanın en dikkat çekici takım verilerinden biri savunmada.

Galatasaray’ın maç başına xGA’sı:

0.97.

Lig sıralamasında üçüncü.

Buna karşılık yenen gol:

10.

Maç başına:

1.67.

Aradaki yaklaşık 0.70 gollük fark çok yüksek.

Bu, Galatasaray’ın şu ana kadar rakibine verdiği genel pozisyon kalitesinden çok daha fazla gol yediği anlamına geliyor.

Fakat burada iki uç yoruma da gitmemek gerekiyor.

“Savunma çok kötü” demek fazla basit.

“Tamamen şanssızlık” demek de öyle.

Çünkü maçlara tek tek bakıldığında iki farklı durum var.

Bazı karşılaşmalarda rakip çok az üretiyor.

Bazılarında ise rakip az şut çekmesine rağmen çok yüksek kaliteli pozisyonlara ulaşıyor.

Trabzonspor maçı ikinci kategoriye giriyor.

İlk Bölümde Rakibe Verilen Pozisyon Kalitesi Düşüktü

Çorum FK karşısında Galatasaray’ın xGA’sı 0.60 seviyesindeydi.

Erzurumspor deplasmanında:

0.51.

Galatasaray o maçı 4-0 kazandı ve rakibine net pozisyon vermedi.

Göztepe karşısında:

0.83 xGA.

Bu üç maçta rakiplerin Galatasaray savunmasını sürekli kırdığı bir yapı yok.

Sorun daha sonraki iki zorlu deplasmanda belirginleşiyor.

Başakşehir:

1.62 xGA

Trabzonspor:

1.64 xGA.

Rakip seviyesi ve maç karakteri yükseldiğinde Galatasaray’ın savunma kontrolü de zayıfladı.

Bu iki maç milli aradaki savunma analizinin başlangıç noktası olmalı.

Başakşehir Aslında Trabzonspor Öncesindeki Uyarıydı

Galatasaray Başakşehir deplasmanını 3-2 kazandı.

Sonuç başarılıydı.

Ancak oyun verileri daha dengeli bir karşılaşmaya işaret ediyordu.

Başakşehir:

1.62 xG

Galatasaray:

1.51 xG

üretti.

Ceza sahası içindeki net tehdit iki takım için de 11 seviyesindeydi.

Başakşehir özellikle 61-75 arasında 1.00 xG üretti.

Galatasaray o gün skoru lehine çevirmeyi başardı.

Trabzonspor karşısında ise benzer savunma açıklıkları çok daha ağır cezalandırıldı.

Bu nedenle Trabzonspor maçı tamamen izole bir kaza gibi okunmamalı.

Başakşehir deplasmanı bazı belirtileri zaten göstermişti.

Galatasaray’ın Son Yarım Saat Gücü Önemli Bir Artı

İlk altı haftanın olumlu trendlerinden biri de gol zamanları.

Galatasaray’ın 13 lig golünün:

3’ü 61-75 arasında
4’ü 76-90 arasında

geldi.

Yani 13 golün yedisi son yarım saatte.

Takım maç ilerledikçe hücum tehdidini kaybetmiyor.

Kocaelispor karşısında kilit 71. dakikada Abdülkerim Bardakcı ile açıldı.

Başakşehir deplasmanında Torreira 71’de, Gabriel Sara ise 90’da gol attı.

Erzurumspor karşısında Osimhen ikinci golünü 79. dakikada buldu.

Bu dağılım birkaç açıdan değerli.

Galatasaray’ın fiziksel kapasitesi maçın sonuna doğru tamamen çökmüyor.

Kulübeden gelen oyuncular oyunun seviyesini koruyabiliyor.

Rakibin savunma yoğunluğu düştüğünde Galatasaray bunu kullanabiliyor.

Bu, uzun sezon yarışında önemli bir özellik.

Trabzonspor’da Baskı Vardı, Ama Savunmayı Kıran Baskı Değildi

Trabzonspor karşılaşmasının ilginç taraflarından biri de Galatasaray’ın 3-0 geriye düştükten sonra tamamen oyundan çıkmaması.

13-29 arasında üç şut ve 0.35 xG üretildi.

36-42 arasında dört şut ve 0.29 xG.

47-63 arasında ise beş şut ve 0.27 xG geldi.

Galatasaray farklı periyotlarda rakip kaleye gitti.

Maçı 13 şutla tamamladı.

Ancak bütün maçta yalnızca bir net pozisyon çıktı.

Bu, sezon değerlendirmesi için çok önemli bir ayrım.

Baskı kurmak ile savunmayı kırmak aynı şey değil.

Galatasaray’ın toplam şut hacmi zaten yüksek.

Bir sonraki gelişim seviyesi daha fazla şut çekmek olmayabilir.

Yüksek şut hacmini, özellikle güçlü rakiplere karşı daha yüksek şut kalitesine çevirmek olabilir.

Leroy Sané İçin İlk Altı Hafta: Skor Yok, Ama Hikâye Bundan İbaret Değil

Kadro dağılımında en çok dikkat çeken isimlerden biri Leroy Sané.

316 dakika oynadı.

Altı maçta süre aldı.

Henüz gol veya asist üretmedi.

Bu doğal olarak dikkat çekici.

Fakat yalnızca “0 gol, 0 asist” üzerinden değerlendirmek de yetersiz.

Sané’nin rolü, top taşıması, şut tehdidi ve savunmanın konumunu değiştiren koşuları ayrı değerlendirilmek zorunda.

Yine de milli ara sonrasında ondan beklenecek doğal gelişim alanı net:

oyuna yaptığı katkıyı skor tabelasına daha fazla taşımak.

Aynı durum Rafael Leão için de geçerli.

198 dakikalık örneklem küçük.

Ancak Galatasaray hücum hacmi bu kadar yüksekken kanat oyuncularından gelecek gol ve asist katkısının artması, Osimhen üzerindeki yükü ciddi biçimde azaltabilir.

Gabriel Sara Hücumun Sessiz Taşıyıcısı

Osimhen’in altı golü doğal olarak hücum hikâyesinin merkezinde.

Fakat ilk altı haftanın ikinci önemli hücum aktörü Gabriel Sara.

470 dakikada:

2 gol
2 asist
7.61 performans ortalaması

üretti.

Sara’nın önemi yalnızca skor katkısından gelmiyor.

Kocaelispor ve Göztepe gibi Galatasaray’ın uzun süre rakip yarı sahada kaldığı maçlarda ikinci dalga hücumlarının, duran topların ve ceza sahası çevresindeki yaratıcı aksiyonların merkezinde yer alabiliyor.

Skor yükünün santrfordan orta sahaya yayılması, Galatasaray adına sağlıklı olan taraf.

Milli ara sonrasında ihtiyaç duyulan şey, bu dağılımın kanatlara da ulaşması.

Savunmada En Büyük Problem Hacimden Çok “Bedel”

Galatasaray’ın 0.97 xGA ile 10 gol yemesini açıklarken en doğru kelime belki de “bedel”.

Rakip her maç 15-20 kaliteli şut üretmiyor.

Ama Galatasaray savunması kırıldığında oluşan pozisyonlar zaman zaman çok yüksek değere ulaşıyor.

Trabzonspor bunun en açık örneği:

7 şut
7 ceza sahası içi şut
6 net pozisyon
4 gol.

Galatasaray’ın savunma gelişimi için yalnızca şut sayısını azaltmak yeterli değil.

Asıl mesele rakibin hangi şutu çektiği.

Ceza sahasının neresinden?

Kaç savunmacı varken?

Kaleciyle arasındaki açı ne?

Savunma yerleşmiş mi, yoksa takım geçişte mi?

İlk altı haftanın verileri Galatasaray’ın çoğu maçta rakibin hacmini sınırlayabildiğini, ancak bazı maçlarda verdiği az sayıdaki pozisyonun kalitesini yeterince düşüremediğini gösteriyor.

Milli Arada Okan Buruk’un Önündeki Dört Ana Başlık

İlk altı haftalık tablo dört temel çalışma alanı çıkarıyor.

1. Güçlü rakiplere karşı açık oyun üretimi

Galatasaray alt bloklara karşı 2.5-3.5 xG seviyesine çıkabiliyor.

Trabzonspor karşısındaki 0.40 açık oyun xG’si ise bu üretimin her maç tipine taşınamadığını gösterdi.

2. Rakibin az sayıdaki hücumunun kalitesini düşürmek

0.97 xGA genel olarak güçlü.

Fakat Başakşehir ve Trabzonspor maçlarında verilen fırsatlar daha yüksek değerli hale geldi.

Burada sayıdan çok pozisyonun niteliği önemli.

3. Skor yükünü Osimhen dışına yaymak

Osimhen 303 dakikada altı gol attı.

Sané, Leão, Barış Alper ve Deniz Gül henüz ligde gol üretemedi.

Galatasaray’ın hücumunun bir sonraki seviyesi bu oyuncuların da skor katkısı vermesiyle oluşabilir.

4. Farklı santrfor profilleriyle ceza sahası tehdidini korumak

Osimhen varken hücumun referansı çok net.

Deniz Gül gibi farklı profillerle oynandığında ise aynı takım aynı yollarla hücum etmek zorunda değil.

Milli aradan sonra bu adaptasyon önemli olacak.

13 Atılan, 10 Yenilen Gol Galatasaray’ı Olduğundan Daha Dengesiz Gösteriyor

Skorlar Galatasaray’ı oldukça açık bir takım gibi gösterebilir.

13 gol atıldı.

10 gol yenildi.

Toplam 23 gol.

Ancak altında:

2.15 xG
0.97 xGA

var.

Net xG farkı:

+1.18/maç.

Bu oldukça güçlü bir temel.

Galatasaray ilk altı haftada rakibinden genel olarak daha kaliteli fırsatlar üretmiş durumda.

Bu nedenle milli araya girerken tabloyu yalnızca Trabzonspor’daki 4-0 üzerinden değerlendirmek yanlış olur.

Ama 4-0’ı tamamen istisna saymak da aynı ölçüde hatalı.

Çünkü o karşılaşma Galatasaray’ın güçlü rakibe karşı karşılaşabileceği iki temel problemi aynı anda gösterdi:

Açık oyunda hücum kalitesinin düşmesi ve rakibin az sayıdaki hücumunda çok yüksek kaliteli fırsatlar bulması.

Sonuç: Galatasaray’ın Temeli Güçlü, Ama Bir Sonraki Seviye Daha Fazla Şut Değil

Milli ara öncesindeki altı lig maçından çıkan en net sonuç şu:

Galatasaray’ın daha fazla hücum etmesi gerekmiyor.

Zaten hücum ediyor.

22.67 şut.

7.67 isabetli şut.

17.17 kilit pas.

4.50 büyük fırsat.

25.83 orta.

2.15 xG.

Bunlar ligin en yüksek hücum hacimlerinden biri.

Bir sonraki adım bu hacmi artırmak değil.

Hacmi daha istikrarlı kaliteye çevirmek.

Özellikle güçlü rakiplere karşı.

Savunmada da yalnızca daha az pozisyon vermek mesele değil.

0.97 xGA zaten bunun büyük bölümünün yapıldığını söylüyor.

Asıl ihtiyaç, takım savunması kırıldığında rakibin doğrudan çok yüksek değerli fırsata ulaşmasını önlemek.

Hücum tarafında ise Osimhen’in üretimi çok güçlü, Sara’nın katkısı değerli.

Fakat Sané, Leão, Barış Alper ve diğer hücumcuların skor yüküne katılması gerekiyor.

Dolayısıyla Galatasaray milli araya bir kriz takımının verileriyle girmiyor.

Tam tersine, temel üretim göstergeleri son derece güçlü.

Ancak ilk altı haftanın sonunda takımın iki uç noktası arasındaki mesafe fazla:

Bir tarafta ligin en fazla şut, isabetli şut, büyük fırsat ve kilit pas üreten takımlarından biri; diğer tarafta 0.97 xGA’ya rağmen 10 gol yemiş bir savunma sonucu.

Milli ara sonrasındaki gerçek sınav bu iki tarafı birbirine yaklaştırmak olacak.

Galatasaray bunu başarırsa sezonun ilk altı haftasındaki yüksek hücum hacmi yalnızca etkileyici bir başlangıç olarak kalmaz.

Daha dengeli ve sürdürülebilir bir şampiyonluk oyununa dönüşür.