Fenerbahçe-Roma Maç Analizi: Sarı-Lacivertlilerin En Büyük Sorunu, Roma’nın En Güçlü Alanıyla Çakışıyor

10 Eylül Perşembe günü Fenerbahçe’nin sahasında oynayacağı Roma karşılaşmasına yalnızca iki takımın son sonuçları üzerinden bakmak yeterli değil.

Çünkü Roma İstanbul’a sadece üç lig galibiyetiyle gelmiyor. İtalyan ekibi bu üç maçta 9.13 xG üretirken rakiplerine yalnızca 1.97 xG verdi. Maç başına 3.04 xG üretip 0.66 xG’ye izin veren bir takımdan söz ediyoruz.

Daha önemlisi, Roma’nın üretimi belirli bir maçın veya duran topların yarattığı geçici bir yükseliş değil. Son üç karşılaşmada toplam 7.72 açık oyun xG’sine ulaşmış durumda.

Fenerbahçe açısından kritik nokta tam olarak burada başlıyor.

Sarı-lacivertliler Beşiktaş karşısındaki son maçında açık oyundan yalnızca 0.24 xG üretebildi.

Yani Fenerbahçe’nin son karşılaşmada en fazla zorlandığı alan, Roma’nın şu anda en güçlü olduğu alanla doğrudan kesişiyor.

Bu nedenle Şampiyonlar Ligi açılışındaki temel soru Roma’nın topa ne kadar sahip olacağından daha farklı:

Fenerbahçe, Roma’nın oyunu rakip yarı sahaya taşıyan baskısını aşabilecek ve kendi hücumlarını ceza sahasına kadar götürebilecek mi?

Roma’nın Üç Galibiyetinin Arkasında Çok Güçlü Bir Oyun Üstünlüğü Var

Roma’nın Fiorentina, Lecce ve Atalanta maçlarını kazanmış olması tek başına fazla şey anlatmayabilirdi.

Ancak performans rakamları skorların tesadüfi olmadığını gösteriyor.

Üç maçta:

• 9.13 toplam xG

• 1.97 toplam xGA

• 7.72 açık oyun xG

• 49 ceza sahası içi şut

ürettiler.

Bu tablo Roma’nın yalnızca rakip hatalarını cezalandıran veya birkaç yüksek kaliteli fırsat üzerinden sonuç alan bir takım olmadığını gösteriyor.

Oyun sürekli olarak rakip kaleye doğru akıyor.

Özellikle ceza sahası içi şut dağılımı dikkat çekici.

Roma, Fiorentina karşısında 12, Lecce karşısında 10, Atalanta karşısında ise tam 27 kez ceza sahası içinden şut çekti.

Bu üç maçın toplamı 49.

Dolayısıyla Fenerbahçe açısından savunma problemi yalnızca Dybala veya Malen gibi bireysel tehditleri durdurmak olmayacak.

Roma’nın bütün hücum yapısının ceza sahasına erişimini sınırlamak gerekiyor.

Çünkü rakibin asıl gücü tek bir oyuncuya değil, takım olarak sürekli olarak tehlikeli bölgeye ulaşabilmesine dayanıyor.

Fenerbahçe’nin Beşiktaş Maçındaki 0.24 Açık Oyun xG’si Bu Kez Daha Büyük Bir Sorun Olabilir

Beşiktaş karşılaşmasında Fenerbahçe’nin hücum üretiminde en dikkat çekici sayı toplam şut miktarından çok 0.24 açık oyun xG’siydi.

Roma’nın son üç maçtaki açık oyun xG ortalaması ise 2.57.

Bu iki rakamı doğrudan birbirine karşılaştırıp maç sonucu çıkarmak doğru olmaz. Rakipler ve maç koşulları farklı.

Ancak iki takımın mevcut oyun durumunu anlamak açısından çok önemli bir kesişim var.

Roma şu anda açık oyunda sürekli pozisyon üretiyor.

Fenerbahçe ise son maçında aynı alanda ciddi biçimde üretim problemi yaşadı.

Bu nedenle sarı-lacivertlilerin Roma karşısındaki hücum performansı açısından ilk kontrol edilmesi gereken veri toplam xG değil, xG’nin nereden geldiği olacak.

Fenerbahçe duran toplarla veya tek bir yüksek değerli pozisyonla toplam xG’sini yükseltebilir.

Fakat Roma’ya karşı sürdürülebilir hücum kontrolü için açık oyunda da rakip savunmanın arkasına geçebilmesi gerekiyor.

Ceza Sahası Mücadelesinde Şimdilik Roma Çok Daha Güçlü Görünüyor

Fenerbahçe’nin Beşiktaş karşısında yalnızca üç ceza sahası içi şutta kalması da aynı probleme işaret ediyor.

Roma’nın son üç lig maçında ürettiği toplam ceza sahası içi şut sayısı ise 49.

Aradaki fark, yalnızca hücum hacmini değil, iki takımın son maçlardaki hücumlarının nerede tamamlandığını gösteriyor.

Roma sürekli ceza sahasının içine ulaşıyor.

Fenerbahçe ise son maçında hücumlarını o bölgeye taşımakta zorlandı.

Bu nedenle Roma maçında Fenerbahçe'nin şut sayısını tek başına takip etmek yanıltıcı olabilir.

Örneğin sarı-lacivertlilerin 12-13 şuta ulaşması ilk bakışta yeterli görünebilir.

Ancak bu şutların büyük bölümü ceza sahası dışından geliyorsa Roma savunmasının istediği görüntü ortaya çıkmış olabilir.

Asıl göstergeler şunlar olacak:

Fenerbahçe kaç kez ceza sahasına girebildi?

Kaç şutunu ceza sahasının içinden kullandı?

Muriqi ve çevresindeki oyuncular kaç kez kaleye dönük bitiriş pozisyonuna girebildi?

Çünkü Roma’yı kendi ceza sahasından uzak tutmak kadar, Roma’nın ceza sahasına girebilmek de Fenerbahçe açısından maçın temel sınavlarından biri.

Topu Roma’ya Bırakmak Lyon ve Samsunspor Maçlarındaki Kadar Güvenli Olmayabilir

Fenerbahçe son dönemde topa daha az sahip olarak da maç kazanabileceğini gösterdi.

Lyon deplasmanında yüzde 41, Samsunspor karşısında yüzde 42 topa sahip olan sarı-lacivertliler iki karşılaşmayı da kazandı.

Bu oyun modeli Fenerbahçe’nin topa sahipliği mutlak bir kontrol ölçüsü olmaktan çıkardığını gösteriyor.

Ancak Roma farklı bir sınav.

İtalyan ekibi son üç karşılaşmasında sırasıyla yüzde 61, yüzde 65 ve yüzde 67 topa sahip oldu.

Bu oranlardan daha önemlisi, bu topa sahipliğin hücum üretimine dönüşmesi.

Roma aynı üç maçta toplam 60 kilit pas ve 9.13 xG üretti.

Dolayısıyla Roma’ya yüzde 60-65 top bırakmak, Lyon veya Samsunspor karşısında olduğu gibi rakibin zararsız bölgelerde pas yapmasına izin vermek anlamına gelmeyebilir.

Roma'nın topa sahipliği steril değil.

Top rakip yarı sahaya taşınıyor, son bölgede kilit pasa ve ardından ceza sahası içi şuta dönüşüyor.

Fenerbahçe'nin bu nedenle topu tamamen Roma’ya bırakıp savunma bloğunun arkasındaki alanı korumaya odaklanan pasif bir oyuna geçmesi ciddi risk taşıyabilir.

Sarı-lacivertlilerin daha az topa sahip olması problem olmayabilir.

Ancak Roma’nın topa sahip olduğu süre boyunca rahat oynamasına izin vermek çok farklı bir mesele.

Roma’nın Presi Üç Maçtır Daha Agresif Hale Geliyor

Roma’nın son üç maçındaki belki de en dikkat çekici trendlerden biri top kaybından sonraki davranışı.

Topu geri kazanma aralığı:

Fiorentina: 12 saniye
Lecce: 10 saniye
Atalanta: 8 saniye

Bu gelişim Roma’nın baskısının maç maç daha agresif hale geldiğini gösteriyor.

Atalanta karşısında kaybedilen topu ortalama sekiz saniye içinde yeniden kazanabilen bir yapıdan bahsediyoruz.

Fenerbahçe açısından bu pres özellikle geriden çıkışlarda önemli bir problem yaratabilir.

Çünkü Roma’nın amacı yalnızca ilk pası engellemek olmayacak.

Fenerbahçe baskıyı ilk pasla aşsa dahi Roma top kaybından hemen sonra yeniden baskı kurabiliyor.

Bu noktada Ederson’ın uzun pasları maçın en önemli taktik araçlarından birine dönüşebilir.

Ederson’ın Direkt İlk Pası Bu Kez Bir Tercihten Fazlası Olabilir

Fenerbahçe son maçlarda kaleciden başlayan hücumlarında giderek daha direkt oynamaya başladı.

Ederson:

• Lyon deplasmanında 39 pasın 33’ünü

• Samsunspor karşısında 33 pasın 23’ünü

• Beşiktaş karşısında 31 pasın 21’ini

uzun kullandı.

Bu artık tek maçlık bir tercih değil.

Fenerbahçe’nin geriden çıkışında yerleşmeye başlayan bir davranış.

Roma’nın sekiz saniyeye kadar düşen geri kazanma süresi düşünüldüğünde, Ederson’ın ilk baskı hattını doğrudan aşması Fenerbahçe açısından son derece önemli olabilir.

Ancak burada kritik bir ayrıntı var.

Uzun topu oynamak baskıyı aşmak anlamına gelmez.

İlk top Muriqi’ye ulaşıp devamındaki ikinci top Roma tarafından kazanılıyorsa, Fenerbahçe yalnızca topu rakibe geri vermiş olur.

Bu nedenle maçın önemli mikro mücadelelerinden biri Ederson’ın pasının gittiği noktada yaşanacak.

Muriqi ilk teması yapabilecek mi?

Yakınındaki oyuncular ikinci topa yeterince yaklaşabilecek mi?

Fenerbahçe o ilk mücadeleden sonra hücumu rakip yarı sahaya taşıyabilecek mi?

Roma’nın presini aşmanın gerçek ölçüsü Ederson’ın kaç uzun pas kullandığı değil, bu uzun paslardan sonra Fenerbahçe’nin topa sahip olmayı sürdürebilip sürdüremediği olacak.

Roma’ya Karşı İkinci Toplar Normalden Daha Değerli

Bu nedenle Fenerbahçe'nin hücum planının yalnızca Ederson-Muriqi bağlantısından oluşması yeterli değil.

Muriqi’ye atılan direkt topun çevresinde ikinci ve üçüncü oyuncuların bulunması gerekiyor.

Eğer Roma ilk topu kaybetmesine rağmen ikinci topu sekiz-on saniye içinde yeniden kazanırsa, kendi güçlü olduğu oyunu oynamaya devam eder.

Ancak Fenerbahçe ikinci topu alabilirse Roma’nın pres için öne çıkan oyuncularının arkasında önemli alanlar oluşabilir.

Sarı-lacivertlilerin Roma ceza sahasına mümkün olduğunca az pasla ulaşması gereken anlar tam olarak bunlar olabilir.

Çünkü Roma yerleştiğinde rakibi ceza sahasından uzak tutabiliyor.

Roma henüz yeniden yerleşmeden yapılan dikine hücumların değeri bu yüzden çok daha yüksek.

61-75 Dakika Aralığı Fenerbahçe İçin Alarm Veriyor

Maçın zaman dağılımına bakıldığında Fenerbahçe açısından çok net bir kırmızı bayrak bulunuyor.

Sarı-lacivertlilerin son üç maçta 61-75 dakika arasındaki xG üretimi:

Lyon: 0.00
Samsunspor: 0.00
Beşiktaş: 0.03

Üç maçta aynı 15 dakikalık bölümde toplam üretim sadece 0.03 xG.

Tek maçta görülse skor yönetimi veya maç bağlamıyla açıklanabilecek bir durum.

Ancak üç karşılaşmada arka arkaya tekrar etmesi, üzerinde durulması gereken bir trend oluşturuyor.

Daha da önemlisi Roma'nın aynı bölümde tamamen farklı bir davranış göstermesi.

Lecce karşısında Roma 61-75 arasında 0.72 xG, Atalanta karşısında ise 0.69 xG üretti.

Dolayısıyla iki takımın zaman profilleri burada ters yönde kesişiyor.

Fenerbahçe'nin son dönemde hücumdan en fazla düştüğü bölüm, Roma'nın üretmeye devam ettiği periyotlardan biri.

Bu yüzden karşılaşmanın 60. dakikası geldiğinde skor ne olursa olsun oyunun yeniden değerlendirilmesi gerekebilir.

Fenerbahçe ilk bir saati iyi geçirse dahi bu bölüm Roma açısından doğal bir baskı penceresine dönüşebilir.

Oyuncu değişiklikleri, orta saha tazeliği ve ikinci toplara verilen reaksiyon burada maçın gidişatını değiştirebilir.

Dybala’yı Gol Sayısıyla Savunmak Büyük Hata Olur

Roma hücumuna bireysel olarak bakıldığında ilk isimlerden biri doğal olarak Paulo Dybala.

Ancak Dybala'yı yalnızca kaleye giden oyuncu olarak değerlendirmek Roma hücumunun yapısını eksik okumak anlamına gelir.

Son üç maçta:

13 şut
1.30 xG
13 kilit pas

üretti.

Kilit pas dağılımı da son derece istikrarlı:

Fiorentina: 4
Lecce: 3
Atalanta: 6

Buradaki asıl tehdit açık.

Dybala yalnızca pozisyonu bitiren oyuncu değil; Roma'nın diğer hücumcularını pozisyona sokan bağlantı merkezi.

Bu nedenle Fenerbahçe'nin savunmasında mesele Dybala'nın şut açısını kapatmaktan ibaret olmayacak.

Asıl soru onun topu nerede ve hangi yöne dönük aldığı.

Dybala ceza sahası çevresinde rahat biçimde yüzünü kaleye dönebiliyorsa, savunma artık yalnızca onunla mücadele etmiyor.

Aynı anda Malen'in koşusu, kanat beklerinin bindirmesi ve ceza sahasına giren diğer oyuncular da oyuna dahil oluyor.

Bu yüzden Fenerbahçe'nin merkez savunmasının temel görevlerinden biri Dybala'yı pasif bölgelere yönlendirmek olmalı.

Onu tamamen oyundan çıkarmak mümkün olmayabilir.

Ama aldığı topların kalitesini düşürmek mümkün.

Malen’i Topla Değil, Topsuz Koşularıyla Savunmak Gerekiyor

Dybala Roma'nın bağlantısını temsil ediyorsa, Donyell Malen ceza sahasındaki son aksiyonun en önemli isimlerinden biri.

Malen son üç maçta beş gol attı.

Fiorentina karşısında:

5 şut, 1.47 xG, 3 gol.

Lecce karşısında:

5 şut, 1.20 xG, 2 gol.

Atalanta karşısında gol bulamaması Roma hücumundaki rolünü değiştirmedi.

Malen ceza sahasına giren ana bitiricilerden biri olmaya devam ediyor.

Bu nedenle Fenerbahçe stoperlerinin sadece topun bulunduğu noktaya göre savunma yapması yeterli olmayabilir.

Dybala topa geldiğinde gözler doğal olarak ona dönecek.

Malen'in tehlikesi tam da bu anlarda başlıyor.

Savunma Dybala'ya doğru hareket ederken Malen'in stoper-bek arasına veya savunma arkasına yaptığı topsuz koşular takip edilmezse Roma tek pasla ceza sahasına girebilir.

Fenerbahçe açısından Dybala ile Malen'i birbirinden bağımsız iki oyuncu gibi değil, aynı hücum mekanizmasının iki parçası olarak değerlendirmek gerekiyor.

Biri savunmayı kendisine çekiyor ve pas kanalını açıyor.

Diğeri açılan alanı kullanıyor.

Semedo-Wesley Koridoru Maçın Özel Takip Alanı

Maçın kenar koridorlarında ise özellikle bir eşleşme öne çıkıyor.

Fenerbahçe'nin Beşiktaş karşısındaki son maçında Semedo 6.10 rating ile ilk 11'in en düşük performans puanını aldı.

90 dakikada şut veya kilit pas üretemedi.

Roma'nın sol kanat beki Wesley ise Atalanta karşısında tamamen farklı bir hücum performansı ortaya koydu:

9 kilit pas ve 8.15 rating.

Sistemlerin saha yerleşimi nedeniyle bu iki oyuncunun aynı koridorda sık sık karşı karşıya gelmesi muhtemel.

Bu eşleşmeyi yalnızca Semedo'nun Wesley'i savunması üzerinden okumamak gerekiyor.

Fenerbahçe açısından asıl ideal senaryo, Semedo'nun hücum tehdidi oluşturarak Wesley'i de geriye doğru koşturabilmesi.

Eğer Wesley sürekli öne çıkabiliyor ve Semedo yalnızca savunma pozisyonunda kalıyorsa Roma o kanatta sürekli bir sayısal ve bölgesel üstünlük oluşturabilir.

Ancak Semedo ileri çıkışlarıyla rakibin kanat bekini kendi yarı sahasına itebilirse Fenerbahçe aynı koridoru savunmak zorunda kalmak yerine Roma'nın güçlü hücum araçlarından birini geriye çekmiş olur.

Bu nedenle Semedo'nun performansı yalnızca ikili mücadele veya top kazanımıyla ölçülmemeli.

Wesley'in başlangıç pozisyonunu ne kadar geriye itebildiği de bu eşleşmenin önemli göstergelerinden biri olacak.

Fenerbahçe’nin Roma’ya Karşı Ne Yapması Gerekiyor?

Mevcut verilerin ortaya koyduğu tablo Fenerbahçe için oldukça net.

Sarı-lacivertlilerin Roma'yı yenmek için rakibinden daha fazla topa sahip olması gerekmiyor.

Ancak topu Roma'ya bıraktığında oyunun kontrolünü de tamamen rakibe vermemesi gerekiyor.

İlk hedef Roma'nın ön alan baskısını aşmak.

Bu noktada Ederson'ın direkt ilk pası önemli bir araç.

Fakat ikinci top kazanılmadan bu plan tamamlanmış sayılmaz.

İkinci hedef Dybala'nın merkez bağlantısını bozmak.

Dybala ceza sahası çevresinde yüzünü kaleye döndüğünde Roma'nın yalnızca bir oyuncusu değil, bütün hücum yapısı devreye giriyor.

Üçüncü hedef ise top kazanıldığında Roma yerleşmeden hücumu tamamlamak.

Fenerbahçe'nin uzun pas sonrası ikinci topu kazanıp dört-beş pas yerine iki-üç aksiyonla ceza sahasına ulaşabileceği anlar, maçın en değerli hücum fırsatlarını yaratabilir.

Ve dördüncü nokta 60. dakikadan sonra oyunun kontrolünü yeniden kurmak.

Son üç maçtaki 61-75 üretim problemi Roma karşısında tekrar ederse rakibin en güçlü dönemlerinden birine çok fazla alan bırakılmış olabilir.

Fenerbahçe’nin Meselesi Topa Sahip Olmak Değil, Roma’nın Oyununu Bozmak

Roma’nın son üç maçındaki rakamlar, Fenerbahçe’nin Şampiyonlar Ligi’ndeki ilk karşılaşmasına ciddi bir oyun üstünlüğüyle gelen rakiple karşılaşacağını gösteriyor.

9.13 xG.

7.72 açık oyun xG’si.

49 ceza sahası içi şut.

60 kilit pas.

Yüzde 61 ile 67 arasında değişen topa sahiplik oranları.

Ve 12 saniyeden sekiz saniyeye kadar düşen geri kazanma süresi.

Bunlar Roma'nın tek bir güçlü yönü olmadığını gösteriyor.

İtalyan ekibi topa sahip olabiliyor, topu kaybettiğinde hızla geri kazanıyor, ceza sahasına sürekli girebiliyor ve açık oyundan yüksek kaliteli pozisyon üretiyor.

Bu nedenle Fenerbahçe’nin maçı kendi lehine çevirebilmesi için Roma'nın bütün bu döngüsünü bir noktada kırması gerekiyor.

En mantıklı kırılma noktası da ilk baskının arkası.

Ederson'ın direkt pası, Muriqi'nin ilk teması, ikinci top desteği ve ardından mümkün olduğunca az pasla Roma ceza sahasına ulaşmak.

Fenerbahçe bu zinciri çalıştırabilirse Roma'nın presi kendi arkasında alan bırakmaya başlayabilir.

Çalıştıramazsa Roma topu tekrar tekrar geri kazanıp Fenerbahçe'yi kendi ceza sahasına doğru itebilir.

Bu maçın özeti bu nedenle topa sahiplik yüzdesinden çıkmayabilir.

Asıl mücadele şu soruda:

Fenerbahçe Roma'nın baskısını geçtikten sonra gerçekten hücum edebilecek mi, yoksa Roma topu birkaç saniye içinde yeniden kazanıp oyunu tekrar Fenerbahçe yarı sahasına mı taşıyacak?

10 Eylül gecesinin taktik anahtarı büyük ölçüde burada yatıyor.